blog dr Agaty Stanisz z IEiAK UAM. blog na licencji creative commons.
Creative Commons License

Blog > Komentarze do wpisu
Ad. 2 Kontekst odkrycia
Potencjał kontekstu odkrycia

Serendepity jest umiejętnością, której można się nauczyć stosując określone techniki badawcze i procedury analizy. Umiejętność ta znajduje zastosowanie tylko w działaniu i ma charakter procesualny. Jest to immanentna cecha teorii ugruntowanej. Nie oznacza to, że przy użyciu innych metod nie jest możliwa. W badaniach etnograficznych również istnieje duży potencjał odkrywania nowych zjawisk i hipotez, tylko prowadzi on do odmiennych efektów niż w metodologii teorii ugruntowanej. Kontekst odkrycia ma w etnografii raczej doprowadzić do głębszego i lepszego zrozumienia zjawisk, których jesteśmy świadomi. Odkrycia te mają charakter rzeczowy. W badaniach etnograficznych obserwujemy czasami nieoczekiwane dla nas epizody interakcyjne, wydarzenia, które mogą wyznaczać następnie podstawowy sposób rozumienia danego rzeczowego obszaru.

Raport etnograficzny jest pewnego rodzaju opowieścią, jedną z wielu, podpierających ostateczne wnioski z badań. Opowieść ta ma prowadzić do lepszego zrozumienia danego rzeczowego obszaru i zobaczyć jak badacz wnioskował na podstawie zebranych przez siebie danych empirycznych. Ważna rolę pełni tutaj twórcze podejście do błędów, które popełnia się w trakcie pracy w terenie.

Trzy rodzaje kontekstu odkrycia w etnografii:

-         Kontekst odkrycia o charakterze temporalnym: chodzi tu o umiejętność znajdowania nowych źródeł danych, czyli o znalezienie się we właściwym miejscu i czasie, by zaobserwować kilka niezwykle istotnych wydarzeń dla dalszego prowadzenia obserwacji i analizy.-         Wymiar relacji społecznych kontekstu odkrycia: znalezienie właściwego informatora i utrzymywanie z nim dobrych relacji jest niezwykle ważne dla dokonywania odkryć; często takie relacje są nawiązywane przypadkowo; już one same mogą podlegać interpretacji i analizie.-         Wymiar analityczny kontekstu odkrycia: dotyczy on powiązania danych jakościowych z istniejącymi teoriami, bądź formułowanie propozycji ich modyfikacji; badacz może odkryć wówczas jakąś podstawową metaforę lub strategię narracyjną, która umożliwia nową konceptualizację jakiegoś problemu

W trakcie pracy badawczej docieramy do wielu rzeczy w sposób przypadkowy. Nowe hipotezy można odkryć przez przypadek i uważną analizę danych empirycznych. Sytuacja ta dotyczy doświadczenia badawczego, w którym obserwujemy fakt, który jest:

- nieoczekiwany (obserwowanie czegoś, czego się nie spodziewaliśmy)

- zaskakujący i nietypowy (coś co nie pasuje do istniejących teorii i ustalonych faktów)

- strategiczny dla badań (musi być istotny w jakiś sposób dla zastanej teorii)

Kontekst odkrycia jest produktem ubocznym głównego celu badań. W badaniach empirycznych weryfikujemy już wcześniej postawione hipotezy. Ważne jest wiązanie i odnoszenie niespodziewanej obserwacji jakiś faktów z już istniejącymi teoriami. Nie chodzi tutaj zatem o odkrycie nowej teorii, a raczej o korzystanie z już istniejących, które mogą wyjaśnić dane zaskakujące zjawisko lub o poszerzenie lub modyfikację już istniejącej teorii. W sensie teoretycznym nie odkrywa się niczego nowego lecz wyjaśnia pewne niespodziewane obserwacje.

 
niedziela, 25 maja 2008, e_astanis